Περί εποχών

Αν δεν λαλήσει ο τζίτζικας, δεν είναι καλοκαίρι.
Ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη.
Σ' όσους μήνες έχουν «ρο», μπάνιο με ζεστό νερό.
Από Μάρτη καλοκαίρι και από Αύγουστο χειμώνα.
Χιόνια του Φλεβαριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.
Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης.
Απρίλης φέρνει την δροσιά, φέρνει και τα λουλούδια.
Ζήσε Μάη μου, να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι.
Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο.
Μακάρι σαν τον Αύγουστο να 'ταν οι μήνες όλοι.
Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη, έχει οχτώ σειρές στ' αλώνι.
Οποίος σπείρει τον Νοέμβρη, ούτε σπόρο δεν θα πάρει.
Απ' τα Νικολοβάρβαρα αρχίζει κι' ο χειμώνας.
Το χιόνι του Δεκεμβριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.
Η Βαρβάρα βαρβαρώνει, Αϊ-Σάββας σαβανώνει κι ο Αϊ- Νικόλας παραχώνει.
Να 'ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα.
Εφέτος άγρια μ' έδειρεν η βαρυχειμωνιά
που μ' έπιασε χωρίς φωτιά και μ' ηύρε χωρίς νιάτα,
κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά
στη χιονισμένη στράτα.

-

Μα χτες καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Μαρτιού
και τράβηξα να ξαναβρώ τ' αρχαία τα μονοπάτια,
στο πρώτο μοσκοβόλλημα ενός ρόδου μακρινού
μου δάκρυσαν τα μάτια. (Κωστής Παλαμάς)